Olie is een prachtige vloeistof en gebruikt in zovele culturen en praktijken als veelzijdig middel.
In Het Olieritueel exploreren we de betekenislagen die zijn opgeslagen in ons lichaam en in ons handelen.
Met onze blik nemen we waar en begrijpen we een handeling van buitenaf, geven betekenis vanuit ons culturele referentiekader.
Overlappende aspecten zijn: verzachten, vertragen door het rituele karakter, inwijden, duiden van een overgang, heling, klaarmaken voor een belangrijke taak, contact met het goddelijke, overgang van het profane naar het sacrale, transformatie, verandering van status, laatste rite, als zegel tegen bederf, demonen afweren, doden eren,
olie als medicijn, lichamen verzorgen, spieren soepel en krachtig houden, huid verzorgen....
De letterlijke zalving, het aanbrengen van olie (of een andere vloeistof) is een geneeskrachtige of inwijdende handeling.
door in Het Olieritueel dit als een groep te doen, geen onderscheid te maken tussen diegene die gezalfd worden en diegenen die getuigen zijn doen we iets opmerkelijks. we doorbreken het maken van het verschil van de ene die speciaal is en de anderen die toekijken.
dit is een cruciaal aspect van Het Olieritueel. Graag maak ik ruimtes waarin het onderscheid wordt opgeheven.
We Oliën elkaar, niet als een handeling op zich maar als een natuurlijk gevolg van het leven, van bewegen en van zijn. We gebruiken niet de handen als instrument om de uit te voeren handeling. De olie vloeit rijkelijk en we bewegen er in door doelbewust de stap zetten de olie op te vangen met het lichaam en expliciet niet met de handen. We stappen in de stromende straal en bewegen. We nemen auteurschap over de handeling.
Dit is het tweede opmerkelijke aspect, het niet zuiver ondergaan maar de actieve stap te zetten in de stromende olie te stappen, en zelfs meer dan dat: we bewegen er zelfstandig in. Het is door er samen in te bewegen dat de olie zich verspreidt.
Het leven zelf, het leven dat ons elkaar doet raken laat ons elkaar inwijden voor een speciale taak.
We wijden elkaar in in in het leven, in de transformatie, het besluit tijd te maken en onze aandacht te spitsen op wat er nu is. op wat ons verbindt. op wat er mag bewegen. Is dit in contact met het hogere? ja als het hogere zelf in te vullen is door bv VERBINDING door het leven zelf te leven. Wat maakt iets sacraal? misschien het ontdoen van het gewone, het achterwege laten van het nodige, het nuttige, en te gaan naar de kern: HET ZIJN.
In Het Olieritueel exploreren we de betekenislagen die zijn opgeslagen in ons lichaam en in ons handelen.
Met onze blik nemen we waar en begrijpen we een handeling van buitenaf, geven betekenis vanuit ons culturele referentiekader.
Overlappende aspecten zijn: verzachten, vertragen door het rituele karakter, inwijden, duiden van een overgang, heling, klaarmaken voor een belangrijke taak, contact met het goddelijke, overgang van het profane naar het sacrale, transformatie, verandering van status, laatste rite, als zegel tegen bederf, demonen afweren, doden eren,
olie als medicijn, lichamen verzorgen, spieren soepel en krachtig houden, huid verzorgen....
De letterlijke zalving, het aanbrengen van olie (of een andere vloeistof) is een geneeskrachtige of inwijdende handeling.
door in Het Olieritueel dit als een groep te doen, geen onderscheid te maken tussen diegene die gezalfd worden en diegenen die getuigen zijn doen we iets opmerkelijks. we doorbreken het maken van het verschil van de ene die speciaal is en de anderen die toekijken.
dit is een cruciaal aspect van Het Olieritueel. Graag maak ik ruimtes waarin het onderscheid wordt opgeheven.
We Oliën elkaar, niet als een handeling op zich maar als een natuurlijk gevolg van het leven, van bewegen en van zijn. We gebruiken niet de handen als instrument om de uit te voeren handeling. De olie vloeit rijkelijk en we bewegen er in door doelbewust de stap zetten de olie op te vangen met het lichaam en expliciet niet met de handen. We stappen in de stromende straal en bewegen. We nemen auteurschap over de handeling.
Dit is het tweede opmerkelijke aspect, het niet zuiver ondergaan maar de actieve stap te zetten in de stromende olie te stappen, en zelfs meer dan dat: we bewegen er zelfstandig in. Het is door er samen in te bewegen dat de olie zich verspreidt.
Het leven zelf, het leven dat ons elkaar doet raken laat ons elkaar inwijden voor een speciale taak.
We wijden elkaar in in in het leven, in de transformatie, het besluit tijd te maken en onze aandacht te spitsen op wat er nu is. op wat ons verbindt. op wat er mag bewegen. Is dit in contact met het hogere? ja als het hogere zelf in te vullen is door bv VERBINDING door het leven zelf te leven. Wat maakt iets sacraal? misschien het ontdoen van het gewone, het achterwege laten van het nodige, het nuttige, en te gaan naar de kern: HET ZIJN.