zoek je het aanbod van de avonden of het weekend? dat vind je hier
Onze huiden raken en vormen een grens tussen onze lichamen maar ook een poort. Een poort om elkaar te kunnen aanvoelen. hoe zit dat? wat kunnen we daarmee?
Huid op Huid, de projectie
foto Faber Mahieu
dank aan, Bart, Mario, Kurt, Eric, Maggie, Ann, Filip VW, Gisele, Ilse, Filip B voor de prachtige samenwerking
dankjewel Faber voor de opnames
het was een heerlijk intens weekend.
Hoe zal het kunstwerk er uitzien?
Stel je voor een projectie van een film op een zacht golvend wit satijnen doek van wel 6 op 6m. Het beeld is af en toe scherp. Het is alsof door de aanraking van het doek door het licht de huid oplicht en zichtbaar wordt. Zoals je door een streling op één lichaamsdeel ook heel je lichaam meer voelt.
Dit wordt een intens, betoverend mooi en subtiel werk om naar te kijken.
Ik zie een cirkelvormige compositie van lichamen voor me, in elkaar gepuzzeld die traag bewegen. Er is duidelijk een connectie, een spel, iets dat hen bindt. Als één ademhaling, als één intentie, als één levend organisme ‘weten’ ze welke manier van bewegen aan de orde is…. deze manier van bewegen heet de ‘score’, het is als een partituur voor beweging.
Dieper onderzoek
De scores ben ik nu aan het creëren met de groepen die geweest zijn en nu nog komen.
Maar veel belangrijker dan dat, creëren we comfort in samenzijn, in lijfelijkheid, in afstemmen, in vertrouwen,….:
Wat heeft een groep, wat heeft een individu in die groep nodig om comfortabel te zijn in aanraking, zacht spel, … om te kunnen zakken, steeds dieper, tot er een soort van eenheidsgevoel ontstaat?
Waarom zeg ik dat ik dat belangrijker vind? Omdat ik het enkel waardevol vind om een kunstwerk te maken als het ook echt geënt is op werkelijk onderzoek en doorleefde ervaring. Wie er al bij was weet dat ik steeds reflectie en integratiemail stuur. Ik ben heel blij dat daar heel vaak gebruik van gemaakt wordt. Dit is, naast de ervaring op de dag zelf, mijn onderzoek.
Dankbaar en tevreden.
Ik kan je niet vertellen hoe dankbaar ik ben dat er velen met mij het belang inzien van het aandacht geven aan dit thema en hier ook werkelijk lijfelijk mee induiken.
Mijn hart voelt warm als ik dit schrijf en ik glimlach diep tevreden.
De volgende stappen.
Dit vertellen aan mogelijke plekken waar dit werk kan getoond worden. al dan niet met een begeleidende beleving en/of artist talk.
dankjewel Faber voor de opnames
het was een heerlijk intens weekend.
Hoe zal het kunstwerk er uitzien?
Stel je voor een projectie van een film op een zacht golvend wit satijnen doek van wel 6 op 6m. Het beeld is af en toe scherp. Het is alsof door de aanraking van het doek door het licht de huid oplicht en zichtbaar wordt. Zoals je door een streling op één lichaamsdeel ook heel je lichaam meer voelt.
Dit wordt een intens, betoverend mooi en subtiel werk om naar te kijken.
Ik zie een cirkelvormige compositie van lichamen voor me, in elkaar gepuzzeld die traag bewegen. Er is duidelijk een connectie, een spel, iets dat hen bindt. Als één ademhaling, als één intentie, als één levend organisme ‘weten’ ze welke manier van bewegen aan de orde is…. deze manier van bewegen heet de ‘score’, het is als een partituur voor beweging.
Dieper onderzoek
De scores ben ik nu aan het creëren met de groepen die geweest zijn en nu nog komen.
Maar veel belangrijker dan dat, creëren we comfort in samenzijn, in lijfelijkheid, in afstemmen, in vertrouwen,….:
Wat heeft een groep, wat heeft een individu in die groep nodig om comfortabel te zijn in aanraking, zacht spel, … om te kunnen zakken, steeds dieper, tot er een soort van eenheidsgevoel ontstaat?
Waarom zeg ik dat ik dat belangrijker vind? Omdat ik het enkel waardevol vind om een kunstwerk te maken als het ook echt geënt is op werkelijk onderzoek en doorleefde ervaring. Wie er al bij was weet dat ik steeds reflectie en integratiemail stuur. Ik ben heel blij dat daar heel vaak gebruik van gemaakt wordt. Dit is, naast de ervaring op de dag zelf, mijn onderzoek.
Dankbaar en tevreden.
Ik kan je niet vertellen hoe dankbaar ik ben dat er velen met mij het belang inzien van het aandacht geven aan dit thema en hier ook werkelijk lijfelijk mee induiken.
Mijn hart voelt warm als ik dit schrijf en ik glimlach diep tevreden.
De volgende stappen.
Dit vertellen aan mogelijke plekken waar dit werk kan getoond worden. al dan niet met een begeleidende beleving en/of artist talk.