Aan wal
Installatie te activeren door minimum 4p.
De zandzakjes laten de hemel dansen, het net dat staat voor het hemelgewelf, de drager van sterren en dromen, door de aarde gesleurd en terug opgetrokken, met scheurtjes en littekens, weer aan elkaar genaaid met steekjes als sieraden danst op het ritme van een hartslag, op de gezangen van geliefden.
Wie zingt er mee, wie laat het hemelgewelf mee dansen, wie verplaatst de zandzakjes? Welke hartslag gaan we volgen?
Installatie met bijbehorende score te volgen met minstens 4p.
Op zondag 7 juni om 15u ben ik aanwezig en zal de installatie activeren. Welkom om een rol op te nemen of mee beweging en klank te brengen met één van de rollen.
De zandzakjes laten de hemel dansen, het net dat staat voor het hemelgewelf, de drager van sterren en dromen, door de aarde gesleurd en terug opgetrokken, met scheurtjes en littekens, weer aan elkaar genaaid met steekjes als sieraden danst op het ritme van een hartslag, op de gezangen van geliefden.
Wie zingt er mee, wie laat het hemelgewelf mee dansen, wie verplaatst de zandzakjes? Welke hartslag gaan we volgen?
Installatie met bijbehorende score te volgen met minstens 4p.
Op zondag 7 juni om 15u ben ik aanwezig en zal de installatie activeren. Welkom om een rol op te nemen of mee beweging en klank te brengen met één van de rollen.
Langs moeders kant stam ik af van schippers van de binnenwaters met vaak Gent als thuisbasis, uitvarend naar Duitsland, Frankrijk en Nederland. Als kind wist ik hier weinig van, het werd sporadisch vermeld.
Mijn grootmoeder Irène en grootvader Gerard waren neef en nicht en trouwden en gingen aan wal. Allebei opgegroeid op het schip.
Mijn grootvader was een techneut en leerde voor machinist aan de ijzeren weg. Op zich lag dat in het verlengde van de scheepvaart.
Hij leerde ook morse, had een amateur radiostation, filmde, monteerde, had een donkere kamer en printte zijn foto’s waarvan de negatieven nog gemaakt werden op glazen plaatjes.
Hij was ook een stille man geworden toen ik hem leerde kennen als klein meisje en toen ik 12 was overleed hij. Ik heb nog een doos negatieven waar ik er graag één van toon.
Een heel ander licht:
Mijn grootmoeder vond haar vader opgehangen in de cabine, haar moeder ging aan wal, begon een café en mijn grootmoeder trouwde. Haar schipverleden heeft nog meer duistere kanten, ze onderging seksueel misbruik van broers, vader? En wie nog meer? Ze werd van school gestuurd op haar 9 en verbleef permanent op het schip. De nonnen verstootten haar omwille van haar te kortgeknipte haar wegens luizen. Ze heeft het hen nooit vergeven, was bitter tegen alles wat religie was. Ze was fier op zichzelf dat ze zichzelf had verder leren schrijven en rekenen, ze ging naar de naaischool en werd zelf leerkracht in naaien.
Dit alles werd me pas veel later verteld.
Mijn grootmoeder Irène en grootvader Gerard waren neef en nicht en trouwden en gingen aan wal. Allebei opgegroeid op het schip.
Mijn grootvader was een techneut en leerde voor machinist aan de ijzeren weg. Op zich lag dat in het verlengde van de scheepvaart.
Hij leerde ook morse, had een amateur radiostation, filmde, monteerde, had een donkere kamer en printte zijn foto’s waarvan de negatieven nog gemaakt werden op glazen plaatjes.
Hij was ook een stille man geworden toen ik hem leerde kennen als klein meisje en toen ik 12 was overleed hij. Ik heb nog een doos negatieven waar ik er graag één van toon.
Een heel ander licht:
Mijn grootmoeder vond haar vader opgehangen in de cabine, haar moeder ging aan wal, begon een café en mijn grootmoeder trouwde. Haar schipverleden heeft nog meer duistere kanten, ze onderging seksueel misbruik van broers, vader? En wie nog meer? Ze werd van school gestuurd op haar 9 en verbleef permanent op het schip. De nonnen verstootten haar omwille van haar te kortgeknipte haar wegens luizen. Ze heeft het hen nooit vergeven, was bitter tegen alles wat religie was. Ze was fier op zichzelf dat ze zichzelf had verder leren schrijven en rekenen, ze ging naar de naaischool en werd zelf leerkracht in naaien.
Dit alles werd me pas veel later verteld.
Het aan wal gaan heeft voor mij persoonlijk de betekenis van voet aan grond krijgen, wat in mijn geval moeilijk is, ik voel me nergens en overal thuis Het is pas veel later dat ik begreep dat ik waarschijnlijk de nomadische genen heb van mijn voorouders en zal blijven zoeken en reizen en de grond niet hoef na te jagen. Ik ben vooral overal thuis.